Իմ տունը
Ինչպես են ուզում ապրել երիտասարդ ընտանիքները

Անահիտ Մինասյան
Լրագրող
Ավանդույթի, ֆինանսական կամ այլ հանգամանքներից ելնելով՝ նորաստեղծ ընտանիքների մեծ մասն առաջին հերթին փորձում է պատասխանել գտնել որտեղ ապրել հարցին: Ընտանեկան կյանքի առաջին տարիները որոշներն անցկացնում են ծնողների տանը, որոշներն էլ՝ փորձում ստեղծել այն առանձին միջավայրը, որն առավել համապատասխանում է նրանց պահանջներին։
Հայաստանում անշարժ գույքի շուկան բավական բազմազան է, սակայն հարմարավետ ապրելու խնդիրը լուծելը դյուրին չէ:
Ռուբեն և Անի
Երկու տարի խորհրդային տիպային շենքում բնակվելուց հետո Սուքիասյան Ռուբենն ու Անին փնտրում էին բնակարան երկրորդական շուկայում, այնուհետև՝ նորակառույցներում, սակայն ընտրությունն ընկավ Երևանի արվարձանում նոր թաղամասերից մեկին։
Նորաստեղծ արվարձանային թաղամասերում ամենահաճախ հանդիպող երևույթներից է հանրային տրանսպորտի բացակայությունը։ Ինչպես Անին է նկարագրում, նրանց հարևանությամբ Ավանի կանաչապատ տարածքները և առաջին անհրաժեշտության խանութներն են, սակայն բուն թաղամասը գտնվում է բլրի վրա։ Արդյունքում նոր տուն հասնելու համար ընտանիքի ամեն անդամ պետք է ունենա սեփական մեքենան կամ ամեն անգամ բարձունքն ի վեր բարձրացող տաքսիստների դժգոհությունները լսի։

Նոր բնակարանի ներքին հարդարման ու կահավորանքի ողջ աշխատանքը Ռուբենն ու Անին ինքնուրույն են նախագծել։ Աշխատանքների ընթացքում գլխացավանքը կանխարգելելու համար Ռուբենը կարևորում է նախ հասկանալ և ձևակերպել ապրելու միջավայրը՝ հաշվի առնելով բոլոր մանրուքները՝ գույնից մինչև վարդակների քանակն ու դրանց տեղաբաշխումը։
Տան շինարարական և ներքին հարդարման աշխատանքների համեմատաբար դանդաղ ընթացքը զույգը առավելություն է համարում, քանի որ հնարավոր է հանգիստ մտածել յուրաքանչյուր մանրուքի մասին։ Երբ հստակ ցուցակագրվել են անհրաժեշտ բոլոր նյութերը և պարագաները, պետք է պատրաստ լինել բոլոր հանգստյան օրերը և ազատ ժամանակը տրամադրել շինարարական խանութներով անցնելուն։
Սերգեյ Սարգսյան
Հաղորդավար Սերգեյ Սարգսյանը ընտանիքի հետ բնակվում էր Դավթաշեն համայնքում, ինչը հարմար էր աշխատատեղին մոտ լինելով. հեծանվով արագ կարելի էր հասնել։ Սակայն, հեռուստատեսության հասցեի փոփոխության արդյունքում, Դավթաշենից Կենտրոն հեռավորության մեծ լինելու հանգամանքը դրդեց Սերգեյին և նրա կնոջը տեղափոխվել ավելի մոտ թաղամաս։
«Նոր բնակարանը փնտրելիս առաջնահերթությունը տվեցինք հանրային տրանսպորտի հանգույցների մոտ լինելուն, սակայն այնպես, որ հեծանվով էլ հնարավոր լինի երթևեկել աշխատանքից տուն և հակառակը։ Այդ պատճառով հիմնականում բնակարան փնտրում էինք Բարեկամության մետրոյի շրջակայքում, և ընտրությունը կանգնեց 70-ականների վերջում կառուցված բարձրահարկ շենքի վերջին հարկի վրա։ Ի դեպ, հեծանիվը վերելակով իջեցնել-բարձրացնելու անհարամարությունը հիմնականում լուծվում է մուտքի առաջին հարկում կայանելով», - ասում է Սերգեյը։

Պարզվեց, որ վերջին հարկում բնակվելու առավելություններից է ոչ միայն Արարատին ուղիղ տեսադաշտ ունենալը, այլև տանիքին արևային էներգիայի կուտակելու շնորհիվ բնակարանի տաք ջրի և տաքացվող հատակի խնդրի լուծումն է։ Սերգեյի նախապատվությունների ցանկում կար նաև առանձնացված անկյուն, որտեղ նա կկարողանա մեկուսանալ աշխատելու, ընթերցանության և հանգստի համար։
Քանի որ բնակարանը և բոլոր ենթակառուցվածքները զրոյական վիճակում էին, ներքին հարդարման աշխատանքները ամուսինները վստահեցին TL Bureu-ին: Ճարտարապետական բյուրոյի մասնագետները մանրամասն քննարկեցին ոճային և գունային լուծումները։ Ուշադրության առնվեց ամեն մանրուք՝ պատշգամբի բաց կամ փակ, սանհանգույցների առանձնացված լինելը, յուրաքանչյուրում լվացարանի առկայությունը։
~
The publication was prepared in the framework of "Strengthening Independent Media in Europe and Eurasia" project implemented by Media Initiatives Center, with the financial support of Internews

Հրապարակումը պատրաստվել է Մեդիա նախաձեռնությունների կենտրոնի «Լրատվամիջոցների հզորացում Եվրոպայում և Եվրասիայում» ծրագրի շրջանակում, որն իրականացվում է Ինտերնյուսի ֆինանսական աջակցությամբ:

ավելին