ՀԱՄԱՅՆՔԻ ՈՒԺԸ
Չարենցավանն Արցախից տեղափոխված բնակիչներին օգնություն ցուցաբերող ամենածանրաբեռնված համայնքներից է:
Չարենցավանն ամենամեծ ծավալով տեղահանվածներ ընդունած համայքներից է: Արցախցիները վերաբնակվում էին այստեղ դեռ 90-ականների պատերազմից հետո: 2016 ապրիլյան քառօրյա մարտերից հետո այստեղ ժամանակավոր ապաստան գտավ Թալիշի բնակչության հիմնական մասը: Այս անգամ շատերը գալիս էին բարեկամների մոտ:
Սակայն, բացի այդ, համայնքի բնակիչների մեծ մասը հերթագրվել էր` պատրաստակամություն հայտնելով հյուրընկալել արցախցիներին: Նրանց միացել էին նաև համայնքի առողջարանների սեփականատերերը Արզականում, Բջնիում:

Օգնության բաշխումը կազմակերպվել էր Չարենցավան քաղաքի կենտրոնական հրապարակում` համայնքապետարանում և մշակույթի տանը, որը քաղաքացիական նախաձեռնությամբ վերածվել էր հումանիտար օգնության շտաբի:

«Առաջին օրվանից հայտարարություն ենք տվել համայնքի ուսանողներին, երիտասարդներին, ինքնաբուխ հավաքվել ենք: Կարողացանք հավաքել մեծ քանակի հագուստ, սնունդ», - ասում է Չարենցավանի համայնքապետարանի աշխատակից Գառնիկ Բեգլարյանը:

Գառնիկի հետ զրուցում ենք մշակույթի տան նախասրահում. պատերազմը մեկ ամիս է, ինչ ընթանում է: Մուտքին հանդիպակաց պատին փակցված են նախորդ պատերազմի զոհված մասնակիցների դիմանկարները: Նույն պատի մոտ սեղանների շուրջ երիտասարդներն արագ հավաքում են զինվորների համար սննդի արկղերը` ավելացնելով բարի մաղթանքները:

Կողքի սենյակում հավաքագրված հագուստը տեսակավորված է ըստ տարիքի և սեռի: Ժամանակ առ ժամանակ գալիս են կանայք` երեխաների հետ:

Առանձին բանակի համար դասավորվում է դեղորայք, ջուր, գեներատորներ և այլ անհրաժեշտ պարագաներ: «Նախաձեռնությունը ժամացույցի պես աշխատում ա, բոլորը գիտեն իրենց գործառույթը», - ասում է Գառնիկը:


Սակայն, բացի այդ, համայնքի բնակիչների մեծ մասը հերթագրվել էր` պատրաստակամություն հայտնելով հյուրընկալել արցախցիներին: Նրանց միացել էին նաև համայնքի առողջարանների սեփականատերերը Արզականում, Բջնիում:

Օգնության բաշխումը կազմակերպվել էր Չարենցավան քաղաքի կենտրոնական հրապարակում` համայնքապետարանում և մշակույթի տանը, որը քաղաքացիական նախաձեռնությամբ վերածվել էր հումանիտար օգնության շտաբի:

«Առաջին օրվանից հայտարարություն ենք տվել համայնքի ուսանողներին, երիտասարդներին, ինքնաբուխ հավաքվել ենք: Կարողացանք հավաքել մեծ քանակի հագուստ, սնունդ», - ասում է Չարենցավանի համայնքապետարանի աշխատակից Գառնիկ Բեգլարյանը:

Գառնիկի հետ զրուցում ենք մշակույթի տան նախասրահում. պատերազմը մեկ ամիս է, ինչ ընթանում է: Մուտքին հանդիպակաց պատին փակցված են նախորդ պատերազմի զոհված մասնակիցների դիմանկարները: Նույն պատի մոտ սեղանների շուրջ երիտասարդներն արագ հավաքում են զինվորների համար սննդի արկղերը` ավելացնելով բարի մաղթանքները:

Կողքի սենյակում հավաքագրված հագուստը տեսակավորված է ըստ տարիքի և սեռի: Ժամանակ առ ժամանակ գալիս են կանայք` երեխաների հետ:

Առանձին բանակի համար դասավորվում է դեղորայք, ջուր, գեներատորներ և այլ անհրաժեշտ պարագաներ: «Նախաձեռնությունը ժամացույցի պես աշխատում ա, բոլորը գիտեն իրենց գործառույթը», - ասում է Գառնիկը:

Համայնքապետարանում նույնպես փաթեթավորվում է օգնությունը` սնունդ, հիգիենայի պարագաներ, հագուստ: Գրանցվում են օգնության և կացարանի կարիք ունեցող Արցախի բնակիչները:

Այստեղ օգնության հետևից եկել է Շուշիից տեղափոխված մի ընտանիք` նրանց հյուրընկալած կնոջ հետ: Նա ժպտալով գրկում է արցախցի երեխաներից մեկին:

«Գիշերը թակել են մեր դուռը, մոլորվել էին, չէին կարողանում գտնել ծանոթների տունը: Ես տեսա, որ հարսը հղի է, երեխաների հետ են, առաջարկեցի մեր տանը գիշերեն»:

Տրամադրությունը ծանր է `չարենցավանցի կնոջ որդին ծանր վիրավոր պառկած է Երևանում, ընտանիքի մյուս տղամարդիկ առաջնագծում են: Հարցազրույցը չստացեց:


Համայնքապետարանում նույնպես փաթեթավորվում է օգնությունը` սնունդ, հիգիենայի պարագաներ, հագուստ: Գրանցվում են օգնության և կացարանի կարիք ունեցող Արցախի բնակիչները:

Այստեղ օգնության հետևից եկել է Շուշիից տեղափոխված մի ընտանիք` նրանց հյուրընկալած կնոջ հետ: Նա ժպտալով գրկում է արցախցի երեխաներից մեկին:

«Գիշերը թակել են մեր դուռը, մոլորվել էին, չէին կարողանում գտնել ծանոթների տունը: Ես տեսա, որ հարսը հղի է, երեխաների հետ են, առաջարկեցի մեր տանը գիշերեն»:

Տրամադրությունը ծանր է `չարենցավանցի կնոջ որդին ծանր վիրավոր պառկած է Երևանում, ընտանիքի մյուս տղամարդիկ առաջնագծում են: Հարցազրույցը չստացեց:
Արզական գյուղական համայնքի Աղվերան հանգստյան գոտու առողջարանում նույնպես հյուրընկալել են Արցախից եկած մարդկանց:

«Հոկտեմբերի 1-ից սկսել ենք փախստական ընդունել: Այս պահին մեզ մոտ բնակվում է 74 անձ: Սնունդի ծախսերի մի մասը մենք ենք լուծել, մի մասը` բարերարները: Տրամադրում ենք 3 անգամյա սնունդ, հագուստ, հիգենայի պարագաներ», - ասում է «Պարկ Ռեզորթ Աղվերան» հյուրանոցային համալիրի տնօրեն Ալեքսանդր Խեչումյանը:

Համարներից մեկում ապրում են Հադրութից Տատյանա Աբրահամյանը, Ստեփանակերտից տեղափոխված նրա դուստր Լիանան` հաշմանդամ աղջկա հետ:

«Որդիս առաջնագծում է, իսկ հարսս փոքր թոռերիս հետ հիմա Գորիսում են: Այստեղ մեզ շատ լավ են ընդունում, ամեն կերպ աջակցում և օգնում են», - ասում է Տատյանան: Նկարահանումներից հրաժարվում է` «Ինձ հաճելի չէ լինել փախստականի կարգավիճակում»:

Տատյանան ծնվել և մեծացել է Հադրութում, մասնագիտությամբ հաշվապահ է, մեկ տարի առաջ թոշակի է անցել: «Շատ գեղեցիկ տուն ունեմ Հադրութում, պարտեզում ծաղիներ էի աճացնում: Հիմա եմ հասկանում, ես դրախտում էի ապրում, - ասում է Տատյանան ու քիչ անց հուզված ավելացնում, - այս ամենը հեչ կարևոր չէ, կարևորը մեր երիտասարդ տղաները չզոհվեն»:


Համայնքապետարանում նույնպես փաթեթավորվում է օգնությունը` սնունդ, հիգիենայի պարագաներ, հագուստ: Գրանցվում են օգնություն և կացարանի կարիք ունեցող Արցախի բնակիչները:

Այստեղ է եկել օգնության հետևից նաև Շուշիից տեղափոխված մի ընտանիք նրանց հյուրընկալած կինոջ հետ: Նա ժպտալով գրկում է արցախցի երեխաներից մեկին:

«Գիշերը թակել են մեր դուռը, մոլորվել էին, չէին կարողանում գտնել ծանոթների տունը: Ես տեսա, որ հարսը հղի է, երեխաների հետ են, առաջարկեցի մեր տանը գիշերեն»:

Տրամադրությունը ծանր է `չարենցավանցի կնոջ որդին ծանր վիրավոր պարկած է Երևանում, հյուրընկալված ըտանիքի տղամարդիկ առաջնագծում են: Հարցազրույցը չստացեց:
Չարենցավանի ավագանու անդամ Հակոբ Գրիգորյանը ընկերների հետ ամեն երեկո մոտ 50 ընտանիքի տաք սնունդ է հասցնում խոշորացված համայնքի տարբեր բնակավայրերում: Սնունդը տրամադրում են Չարենցավանում գործող ռեստորանի սեփականատերերը:

Հերթական կանգառը Ալափարսում է: Միհրան Սեդրակը պատերազմի սկզբից գրանցվել է համայնքապետարանում` ցանկություն հայտնելով իր այգում գտնվող փոքրիկ առանձնատանը հյուրընկալել տեղահանվածներին:

«Հյուրընկալելու գաղափարը աղջկանս է: Իմ տղան, եղբոր տղեն, փեսեն` բոլորը ծառայում են: Դիրքեր էլ ենք տանում` ինչ պետք է», - ասում է նա:

Շքեղ խնձորենու տակ տնակում հյուրընկալվել է Ասկերանից Հակոբյան Ադելայի ընտանիքը: «Ութը հոգի ենք. աղջիկս, թոռները: Մեզ առանձին տուն են տվել, շատ գոհ ենք: Բոլոր հարմարությունները կան: Մեզ ամեն օր այցելում են, հարցում են` ինչ է հարկավոր, սնունդ են բերում», - ասում է նա:
Չարենցավանի ավագանու անդամ Հակոբ Գրիգորյանը ընկերների հետ ամեն երեկո մոտ 50 ընտանիքի տաք սնունդ է հասցնում խոշորացված համայնքի տարբեր բնակավայրերում: Սնունդը տրամադրում են Չարենցավանում գործող ռեստորանի սեփականատերերը:

Հերթական կանգառը Ալափարսում է: Միհրան Սեդրակը պատերազմի սկզբից գրանցվել է համայնքապետարանում` ցանկություն հայտնելով իր այգում գտնվող փոքրիկ առանձնատանը հյուրընկալել տեղահանվածներին:

«Հյուրընկալելու գաղափարը աղջկանս է: Իմ տղան, եղբոր տղեն, փեսեն` բոլորը ծառայում են: Դիրքեր էլ ենք տանում` ինչ պետք է», - ասում է նա:

Շքեղ խնձորենու տակ տնակում հյուրընկալվել է Ասկերանից Հակոբյան Ադելայի ընտանիքը: «Ութը հոգի ենք. աղջիկս, թոռները: Մեզ առանձին տուն են տվել, շատ գոհ ենք: Բոլոր հարմարությունները կան: Մեզ ամեն օր այցելում են, հարցում են` ինչ է հարկավոր, սնունդ են բերում», - ասում է նա:
~
The publication was prepared in the framework of "Strengthening Independent Media in Europe and Eurasia" project implemented by Media Initiatives Center, with the financial support of Internews

Հրապարակումը պատրաստվել է Մեդիա նախաձեռնությունների կենտրոնի «Լրատվամիջոցների հզորացում Եվրոպայում և Եվրասիայում» ծրագրի շրջանակում, որն իրականացվում է Ինտերնյուսի ֆինանսական աջակցությամբ: